USA Vacation

USA vacation | Northwest 2016


01-09-2016 Almere, Flevoland ⇉ Salt Lake City, Utah

X
Onze Altima
Begon al goed vanmorgen. De supershuttle stond om kwart voor negen voor de deur, dus ruim op tijd. Wel had hij een vervelende mededeling. Richting Amsterdam stond een grote file op de A6, iets met dieren op de weg, dat zou minstens een uur oponthoud betekenen.Na wat overleg besloten wij via de A27 om te rijden. Dat bleek een goede keuze. Even voor 10 uur stonden wij op de luchthaven. Wj zijn zojuist opgestegen, zo'n 20 minuten te laat, maar dat zullen we wel weer inhalen. Ik heb nu alweer een houten kont en we moeten nog een uurtje of negen. Maar ja, wat klagen wij nu, je moet er toch wat voor over hebben. Straks staan we weer in de US. Het eten kwam al snel, maar of dat nodig was... Het doodt in ieder geval weer wat tijd. De vlucht op zich ging gesmeerd. Precies op tijd stonden we bij de gate, maar toen... uit ervaring weten wij dat ze bij customs niet al te efficient te werk gaan, maar hier sloeg het alles. Er waren slechts 5 ambtenaren bezig met het controleren. Twee waren er voor de Amerikanen, één voor de transfers, één voor de crew en gehandicapten en één voor de rest van het klootjesvolk. Tot overmaat van ramp liep het computersysteem om de haverklap vast. De vertraging was dermate dat de koffers al van de lopende band waren gehaald, kan mij niet herinneren dat het ooit zo traag is gegaan. Uiteindelijk stonden wij bij Hertz onze Nissan Altima in gebruik te nemen.Toen snel naar het hotel om in te checken en toch maar even naar de nabijgelegen mall, wij moesten nog even bij AT&T langs om de komende weken van data voorzien te zijn.En wat een pech er was nog een Macys die aan het opheffen was. Slechts een riem voor mij was de buit. Toen nog even een snelle hap bij Cracker Barrel en nu zitten wij geforceerd wakker te blijven om op de juiste klok te geraken. Hopelijk zitten wij morgen niet om 5 uur aan het ontbijt.

Hotel: HIE SLC West Valley


02-09-2016 Salt Lake City, Idaho ⇉ Idaho Falls, Idaho | Grand Teton State Park

X
Afton
Vandaag gaan wij direct op pad. De bedoeling is om naar Idaho Falls te rijden en van daaruit morgen het Yellowstone Park te verkennen. Vandaag hopen we Grand Teton State Park te bezoeken. De nachtrust veel mee, met wat horten en stoten was het half zeven en zaten wij aan het ontbijt dus kunnen wij bijtijds de hort op, maar eerst moet de woonwagen voor de komende weken nog georganiseerd worden.En inderdaad om kwart over negen stonden wij bij de Whole Foods Market om de lunch aan te kopen. Ciabatta, tuna cranberry salad, wat perziken en druiven daar moeten wij het maar mee doen, bovendien hebben wij nog een ontbijt appel en banaan. Wij besloten via de landelijke 89 naar de zuid ingang van Grand Teton te rijden, dat bleek een goede keuze. Rustig, prachtige landschappen en leuke dorpjes. Tegen de tijd dat wij door Afton reden merkte Bou op dat ze het een leuk plaatsje vond, voor tien minuten dacht ik bij mijzelf,die 10 minuten werden met een korte wandeling goed besteed, Afton was een leuk plaatsje. De 89 loopt voor een groot deel langs de Snake River. Prachtig om dat heldere woeste water in de diepte te observeren. De totale rit van SLC naar GTP was toch langer als verwacht en natuurlijk ook door het oponthoud in Afton. Het was al half vier toen wij bij het Visitors Centre onze informatie kwamen halen. Wij besloten om vandaag alleen het zuidelijke deel te doen. Morgen komt de noordelijke helft wel aan de beurt. GTP is een prachtig natuurgebied met veel water en veel wild. Geluk hadden wij niet vandaag, slechts een paar oude hertjes werden door ons gespot. Het was al half acht toen wij incheckten bij onze rustplaats voor de komende twee nachten. Vlak naast het hotel retteketet een heuse Panda Express, dus dat was niet ver meer zoeken. Daarna nog even naar de Target om wat badhanddoeken en wat water te kopen. Bedtijd.

Hotel: HIE Idaho Falls


03-09-2016 Idaho Falls, Idaho | Yellowstone Park

X
Old Faithful twice
Yellowstone staat vandaag op het programma. Onze biologische klok is nog niet helemaal in orde, dat kwam goed uit, om 6 uur zaten wij aan het ontbijt, om 8 uur stonden wij bij de Albertsons de lunch te regelen, bagels, roastbeef , pepperjack en keylime yoghurt voor de lunch gehaald, nog even getankt en karren maar. Tegen elf uur bereikten wij de westgate van het park van Yogi en kornuiten. Het was er een drukte van jewelste, maar gelukkig hadden wij de parkpas weer voor een jaar in ons bezit, zodoende mochten wij van de fastlane gebruik maken. Er is toch wel veel veranderd, wij waren hier in 2005 en toen was het toch wel veel gemoedelijker. Nu is het veel meer commercieel geregeld. Ordnung muss sein is nu het devies. Don't stop the next two miles, one drive direction en ook de fastlane is daarvoor het bewijs. Evenals de horeca en souveniershops bij de westgate. Een fatsoenlijk betaalbaar hotel is er helaas nog steeds niet, en zeker niet om die via het internet te vinden. Althans wij wensen dat risico van een zeperd niet te nemen en zitten daarom een flink eind verwijderd. Helaas woedde in een gedeelte van het park een bosbrand die volgens zeggen gelukkig wel onder controle was.Wij zagen wel een heleboel brandweer lieden en smeulende stukken bos, maar inderdaad, het leek aardig onder controle. En nu de natuur... het blijft indrukwekkend en fantastisch, prachtige landschappen waar alles borrelt en stoomt. De Old Faithfull blijft zeer betrouwbaar en eindelijk precies op het voorspelde tijdstip werden wij verrast met een fantastisch schouwspel. Op een gegeven moment werden wij verrast door een paar bizons die tussen het verkeer door de weg overstaken, één ervan kwam recht op Boudewien af, die van schrik vergat de videocamera die zij in aanslag had aan te zetten. Je moet ons maar op ons woord geloven dat het waar is. Later zagen wij nog een kudde Elks, die zorgden voor een grote opstopping. Nu liep de camera wel, maar dat moest vanuit een rijdende auto. Het was een fantastische dag, wel heel vermoeiend, wij waren pas om negen uur terug in het hotel. Na Cracker Barrel, Panda Express was het wederom tijd voor een verkeerde hap. Wij nuttigden snel nog maar een wopper en een wrap, je moet toch wat. Morgen gaan wij toch echt op zoek naar wat fatsoenlijks.

Hotel: HIE Idaho Falls


04-09-2016 Idaho Falls, Idaho ⇉ Boise, Idaho | Craters of the Moon

X
Maanlandschap
Wij beginnen in het ritme te komen. Het was nu negen uur toen wij bij de Albertsons inkopen voor de lunch deden. Daarna nog even naar de Target en de Walgreens en toen konden wij onderweg naar Boise, Idaho. Onderweg staat Craters of the Moon op het programma. Wij rijden westelijk over de 20. Het is wat druilerig, maar in de verte lijkt het op te klaren. Het deel van de 20 waar wij nu op zitten is een kaarsrechte weg dwars over de prairies in niemandsland, zeer indrukwekkend maar wel behoorlijk boring. Volgens het internet zijn de meningen nogal verdeeld sommigen vinden het fantastisch en een deel vind het maar niets, wij vinden het zeker een plek de moeite van een bezoek waard. Check wiki er maar op na om meer te weten te komen over deze lava velden. Tegen een uur of vier kwamen wij in Boise Idaho aan. Wij zitten deze keer in een vestiging van Hyatt en op het eerste gezicht gaat dat wel bevallen.Wij hebben in ieder geval een loei van een kamer, een slaapgedeelte, een zitgedeelte een bureautje en een kitchenette en hoe kan het ook anders midden in een shopping gebied, met alles erop en eraan. Vrouwtje Bou stond al te trappelen van plezier en ik kreeg geen tijd om even te ontspannen. Op naar Macys, waar ze wat nachtkleding en wat Estee Lauder scoorde. Ik kon niet achterblijven en vond bij Hollister wat sportkleding en bij A&F een trui en een polo. Tot besluit was er een Cheescake Factory, dus hadden wij eindelijk een fatsoenlijke maaltijd, het toetje lieten wij maar zitten.

Hotel: Hyatt


05-09-2016 Boise, Oregon ⇉ Pendleton, Oregon

X
Roosters
Wij komen nu echt op stoom, om 7 uur naast het bed, om half acht aan het goede ontbijt, weliswaar wat rommelig ivm met een renovatie van de ontbijtzaal, maar het assortiment was ok. Wij zitten nu nog wat te teuten in onze kamer. Bou is vastberaden om het gemiste in de Mall als nog tot haar te nemen. Wij hebben vandaag de tijd want Pendleton is slechts een tussenstop omdat onze volgende bestemming Portland OR redelijk ver is om in één keer te doen, daarom doen wij het in tweeën. Tegenwoordig vinden wij ruim 6 en half uur in de auto teveel van het goede. Het begint al goed, Nordstrom Rack is het eerste wat gespot wordt, hopelijk is er nog ruimte in de koffers, ik moet er eerlijkheidshalve wel bij zeggen dat ik vermoedelijk de grootste boosdoener ben, daarna toch nog maar even de mall in, maar vanmiddag zijn wij in Oregon en daar is het zero tax.wij eindigen in het foodcourt voor de lunch en zitten tegen half twee in de auto. Wij nemen de interstate 84 west naar Pendleton, een mooie weg dwars door een prachtig landschap. Bovendien winnen wij nog een uurtje, we passeren een tijdzone. Ons hotel bevindt zich op z'n zachts gezegd in een rural gebied aan de rand van Pendleton. Het uitzicht van onze kamer is fantastisch, wat een landschap. Voor de rest is Pendleton niet veel soeps, wellicht ook al omdat vrijwel alles dicht was ivm Labourday. Wij aten bij de nummer 1 van TripAdvisor, Roosters, een typische Amerikaanse dining. Uiteraard namen wij hun fameuze chickensoup, en die was inderdaad de moeite waard, voor mij eigenlijk veel te zout, daarom namen wij a bowl to share, ruim voldoende want de porties zijn ook Amerikaans. Het was een relaxte dag.

Hotel: HIE Pendleton


06-09-2016 Pendleton, Oregon ⇉ Portland, Oregon

X
Portland
Wij zijn al vroeg op pad. Het is half negen en wij begeven ons naar onze volgende bestemming Portland Oregon. Toen wij opstonden scheen de zon nog, maar opeens sloeg het om. Wij rijden nu in de regen, hopelijk is dit het water voor de rest van de dag en klaart het op als wij Mount Hood valley bereiken. De scenic drive die wij daar willen nemen ligt vrijwel op onze route, dus dat is mooi mee genomen, maar dan moet het weer wel meewerken. Nu hebben wij pech, vermoedelijk is het deel van de US84 waar wij nu over rijden fantastisch mooi als het helder en zonnig is, maar ja, je kan niet alles hebben, helaas is het grauw grijs en nat. Ook de scenic drive valt in het water en van de fruitstalletjes aan de aangeprezen fruitloop valt ook al geen eer aan te behalen. Wij besluiten dan maar direct naar Portland te rijden. Wij bezochten o.a. het Pearl District, waar de alternatieve scene aan z'n geld probeert te komen, en vermoedelijk lukt dat wel want het is er druk, trendy en duur. Wij hadden daarna geen zin meer om op zoek te gaan naar een leuke eetgelegenheid, dus werd het de pal naast ons hotel gelegen Mio Sushi.

Hotel: LQ Vancouver


07-09-2016 Portland, Oregon ⇉ Eugene, Oregon

X
Stumptown
Het gekozen hotel was een disaster, wij zijn in heel veel , en dat is echt heel veel La Quinta's geweest, maar zo slecht als deze hebben wij nog nooit meegemaakt. Ik zal er maar geen woorden over vuilmaken. Wij zouden eigenlijk twee nachten hier verblijven en Joyce zou voor de tweede nacht hier naar toekomen.wij besluiten daarvan af te zien en berichten Joyce dat wij er voor kiezen om vanavond al naar Eugene te komen. Joyce komt toch naar Portland en wij rijden vanmiddag samen naar haar huis. In de ochtend bezoeken wij de Eastside van de stad, meer een trendy deel vergelijkbaar met de Marais in Parijs of de 9 straatjes in Amsterdam. Daarna richting Pioneer Courthouse Square waar wij met Joyce hebben afgesproken. Maar eerst nog naar de daar nabij gelegen Applestore om een SE voor Bou te kopen. Je gelooft het eigenlijk niet, maar zij kiest voor een rose. Met Joyce lopen wij daarna nog naar het Ace Hotel waarbij de trendy coffeebar Stumptown is gelegen. Daar drinken wij koffie en wandelen daarna wat rond in het Pearldistrict. Joyce wilde vervolgens nog even bij Powell's langs, de grootste boekhandel die ik ooit heb gezien, volgens zeggen werelds grootste onafhankelijke boekhandel. Ik schat even snel dat ze zo'n 1 miljoen titels in huis moeten hebben. Mijn ervaring als boekverkoper heeft nut gehad, bij navraag blijkt dat het assortiment tussen de 800.000 en 2.000.000 titels ligt. Daarna naar Eugene waar wij tegen half negen aankomen. Wij zijn te moe om nog de deur uit te gaan om wat te eten, Joyce heeft nog soep en maakt wat pasta.

Hotel: Joyce


08-09-2016 Portland, OR ⇉ Eugene, OR

X
Alvar Aalto
Vandaag staat de Woodburn Outlet op het programma, maar omdat wij al naar Eugene zijn vertrokken moeten wij weer een stuk terug, Bou heeft daar geen probleem mee, ze heeft het ervoor over. Vlak bij de mall ligt nog de abdij van Angel Mountain, met de aangelegen bibliotheek ontworpen door Alvar Aalto, uit 1970. Daar gaan wij eerst langs, dan doen wij nog wat cultureels. de mall volgt. Eerst lunchen wij nog bij Panera bread, en daarna shoppen. Tegen half zes zijn wij terug in Eugene en frissen ons wat op.J oyce heeft gereserveerd in een cubaans restaurant. Wij besluiten daar op advies van de ober te gaan voor het tasting menu, dat kwam eigenlijk wel goed uit wat van de kaart konden wij toch geen koek bakken. Het tasting menu bestaat uit allerlei kleinere gerechtjes to share. Ze hadden echter geen rekening gehouden hoe het verdeeld moest worden, zo bestond één van de schotels uit éé stuk kip, een beetje lastig om te delen. Wij vonden het wel lekker, maar om nu te zeggen dat het haute cuisine was.. De verrassing kwam toen de rekening kwam. Hij bleek ongevraagd voor het luxe menu te zijn gegaan, niet zo netjes. Maar we hadden toch wel een gezellige avond.

Hotel: Joyce


09-09-2016 Eugene, OR

X
Florence
Vandaag gaan richting de kust van Eugene. Wij rijden van Eugene richting Florence waar wij een stukje 101 naar het noorden rijden. Ja dit is de zelfde weg waarvan wij al een groot hebben gevolgd tussen de Redwoods tot LA. De 101 volgt de kust vanaf Seattle tot San Diego. Wij rijden tot Cape Perpetua. Zoals overal is het hier prachtig, vooral omdat wij het treffen, een stralend blauwe lucht, en een behoorlijke golfslag. Wij rijden eerst noordwaarts en dan richting het zuiden, dan heb je de oceaan aan je rechterhand, dat maakt het wat makkelijker om te stoppen, en dat doen wij regelmatig. Wij stoppen op de weg terug in Florence, waar wij een uitstekende lunch genieten bij Mo's, met een onderhoudend uitzicht van aanmerende boten en iemand die op krab staat te vissen.Nog vol van de verlate lunch besluiten wij het diner maar over te slaan. Het wordt een bak gezond thuis bij Joyce.

Hotel: Joyce


10-09-2016 Eugene, OR

X
Kings Estate Winery
Wij hadden nog niet al te veel van Eugene gezien, dat gaat vandaag gebeuren. Eerst bezoeken wij de lokale Saturday Market. Eugene is ontstaan in de tijd van de hippies, en het lijkt erop dat de tijd heeft stil gestaan, de sixties worden hier nog steeds gevierd.Dat komt duidelijk tot uiting bij de geboden producten op deze gezellige market. Geen traditionele waar, maar alles uit het alternatieve assortiment. Groente en fruit komen van de lokale maar biologische telers evenals het vlees, worsten etc. De vis is uiteraard duurzaam, wat dat dan ook moge betekenen. Daarna is Het Hult Center aan de beurt.Het lokale theater gehuisvest in een architectonisch hoogstandje.in de namiddag gaan wij naar de Kings Estate Winery. Het was de bedoeling daar nog wat rond te wandelen alvorens wij daar een hapje zouden eten. Helaas was het daar buiten niet te harden. Alles was daar vergeven van de fruitvliegjes, vermoedelijk aangetrokken door al die druiven. Bou en Joyce genoten daarom maar van een wijnproeverij, ik stond aan de zijlijn het bezatten te beoordelen. Het eten was voortreffelijk. In Eugene genoten wijn nog van een ijsje bij Red Wagon Creamery.

Hotel: Joyce


11-09-2016 Eugene, Oregon ⇉ Klamath Falls, Oregon | Crater Lake

X
Crater Lake
Onze dagen in Eugene zitten er weer op. Het is leuk en gezellig geweest. Doel vandaag is Crater Lake. Wij zijn daar jaren geleden al eens geweest en heeft toen een onvergetelijke indruk achtergelaten, daarom gaan wij er nog eens naar toe. Eigenlijk ligt het best wel afgelegen, je moet er een behoorlijk stuk voor omrijden, dat hebben wij er wel voor over. Bij Crater Lake is het vrij druk, van toen weten wij ons te herinneren dat het er vrijwel uitgestorven was. Maar zoals wij bijna overal merken is het een flink stuk drukker geworden en bovendien is het zondag. Al met al valt het toch wel mee, het kost alleen iets meer moeite om wat beelden vast te leggen zonder ongewenst gespuis. Het blijft een prachtig gezicht dat rimpelloze diepblauwe water in die kratermond. Wij slapen in Klammath Falls

Hotel: HIE Klamath Falls


12-09-2016 klamath falls, OR ⇉ Reno, NV

X
Tule Lake National Wildlife Refuge
Vandaag rijden wij vanuit Klamath Falls naar Reno NV. Het plan is om door het Lava Beds National Monument te rijden. Maar bij de Northgate werd ons verteld dat de Southgate wegens wegwerkzaamheden afgesloten was, nou ja, dat scheelt een 20 miles. Eigenlijk is dit Monument niets voor ons, het is voornamelijk gericht op mensen die er van houden om grotten te bezoeken en vleermuizen te observeren. Al bij aankomst wordt er gevraagd of je de afgelopen 10 jaar andere grotten had bezocht, dit in verband met een schimmel die voor sterfte onder de vleermuizen zorgt. Voor ons restte het natuurschoon en die was volop aanwezig. Voordeel van dit relatief onbekende natuurgebied is de rust, het is er nog niet vergeven van de touringcar generatie. Eerst passeerden wij Tule Lake National Wildlife Refuge, waar heel veel watervogels hun habitat hebben. Vlak voor onze auto stak een herten familie de weg over en bleven ons in de berm verbaasd aan kijken. Aan het eind van de middag kwamen wij in het Atlantis Casino & Resort aan, een gigantisch geval, maar in vergelijk tot de giganten die wij van Las Vegas gewend zijn was het maar een kleintje. Met enige tegenzin besloten wij daar toch maar voor het dinerbuffet te gaan en nadat wij ons voor de players club hadden ingeschreven kregen wij na aftrek van de korting behorende bij het lidmaatschap voor 25 dollar voor twee, toegang tot het schransfestijn. Het gebodene van onverwacht van zeer goede kwaliteit en door ervaring wijs geworden gingen wij voor zeer kleine porties lichtgewicht gerechtjes. De prijs van het buffet was naar onze mening veel te laag en om dat te compenseren lieten wij maar wat achter op de blackjack en craps tafels.

Hotel: Atlantis Casino Resort Spa


13-09-2016 Reno, NV ⇉ Jamestown, CA

X
Jamestown Hotel
Vandaag was het zo'n dag.Jamestown HotelHet begon al dat wij vrij laat van start gingen, het was al 8 uur toen wij bij kennis kwamen. Eerst nog een donut en muffin als ontbijt genuttigd, toen nog even naar de activiteiten van vandaag en morgen gekeken, want zeker nu wij laat startten staat er te veel op het programma. Net zoals vorige keer wordt Malakoff Diggins Historic State Park weer overgeslagen. Ooit moet het ons lukken om daar nog eens langs te gaan. Eerste halte wordt nu het Empire Mine State Park, maar dat vonden wij eigenlijk een bezoek niet waard. Zo'n samenraapsel van allerlei oude zaken is aan ons niet meer besteed. De 49 wordt in de gidsen aanbevolen als een interessante route, maar het blijkt een drukke weg te zijn, niet wat wij ervan verwacht hadden. Wij stoppen in het gouddelversplaatsje, neen, helaas niet Deadwood, Sutter Creek. In het lokale visitors centre worden wij ontvangen door een alleraardigste oude baas, nou ja, vermoedelijk is hij een jaar of 10 jonger als dat wij zijn, die honderduit praat en ons vergast op allerlei interessante prietpraat. Angels Camp is onze volgende stop, wederom zo'n gouddelvers plek, maar wij konden het interessante daar niet vinden. Gelukkig was het lokale museum al gesloten. Wij eindigen in het Jamestown Hotel in, hoe kan het ook anders, Jamestown. Volgens zeggen één van de meest gefotografeerde hotels. Wij hadden ons tijdens onze vorige reizen ook al bezondigd aan het vastleggen van dit fotogenieke gebouw. Zelfs Dave Alvin heeft geloven wij deze plek al eens bezongen. Het pas gerestaureerde stulpje heeft nog steeds zijn karakter en voor één nacht is het best een leuke ervaring om er te verblijven. Wij eten er zelfs en dat was eigenlijk best te verteren.

Hotel: Jamestown Hotel


14-09-2016 Jamestown, CA ⇉ Bishop, CA

X
Mono Lake
Vandaag is de eindbestemming Bishop CA. Wij rijden dwars door Yosemite. wij zijn daar al een paar keer eerder geweest, maar het blijft altijd mooi om daar te zijn en El Capitan te bewonderen, dachten wij. Zover wij ons weten te herinneren was de eerste keer dat wij dit prachtige natuurpark bezochten in 2002, toen werden er nog geen auto's toegelaten en moest je met een hop on hop off bus de bijzonderheden bekijken. De andere keren mocht je zelf met de auto het park in. Tot op heden ging dat wel, alhoewel het steeds drukker werd. Deze keer was het eigenlijk onmogelijk, mede omdat er werkzaamheden aan de weg waren. Alle parkeergelegenheden waren steeds overvol. Normaal ben je gewend om op veel plaatsen voor een paar minuten of langer te parkeren, wat foto's te nemen en wat te wandelen en dan naar de volgende halteplaats. Dit is niet meer mogelijk, het is overal overvol. Wij merkten dit al bij wat andere parken die wij deze trip bezochten, maar hier sloeg het alles. Er moet gauw wat gebeuren anders kan niemand meer genieten van de prachtige natuur hier. Het zijn vooral de bekendere parken waar dit fenomeen optreedt, maar ook een veel minder bekende attractie als Mono Lake was vandaag veel drukker. De laatste keer dat wij hier waren, waren wij geloof ik de enige bezoekers. Nu was de parkeerplaats vrijwel vol. Mono Lake blijft één van de mooiste plekken die wij in al die jaren mochten bewonderen. In Bishop CA aangekomen waren wij te moe om op zoek te gaan naar een fatsoenlijk restaurant. Recht tegenover ons hotel zit een Japans restaurant, dus dat was makkelijk. Wij hadden dat beter niet kunnen doen, het was eigenlijk niet te teren.

Hotel: Hie Bishop


15-09-2016 Bishop, CA ⇉ Covina, CA

Vandaag gaan wij naar LA, althans naar Covina om precies te zijn, vlakbij LA. Wij blijven de komende nachten bij Nelson en Ankie. Onderweg willen wij nog de Alabama Hills bewonderen. Eerst nog even de lunch inslaan. Wij hebben nog aardbeien en pepperjack, zodat brood voldoende is. Fameus in deze omgeving is de bakkerij van Erick Schat, naar verluidt een Nederlandse bakkerij met harde puntjes etc.. Bij aankomst aldaar blijkt de populariteit al, een uitpuilende parkeerplaats. De bakkerij heeft eigenlijk niets meer met Nederland van doen, er liggen kaasschaven en semi delftsblauwe items te kopen en zowaar volkoren brood, daar gaan wij maar voor. Voor de rest is het een traditionele american bakery met sandwiches al la subway en allerlei zoetigheden zoals glaced donuts en danish pastries. De Alabama hills is niet door gegaan. Er waren roadworks aan de toegangsweg en er werd al gewaarschuwd voor oponthoud van een half uur. Nadat wij een minuut of tien hebben staan wachten en er maar niets gebeurde besloten wij maar om te keren. Wij zouden op de terugweg nog eens dit punt moeten passeren en daar hadden wij geen trek in. Dan maar niet. Vlak bij covina nog even de nagels laten verzorgen en dan naar Anke.

Hotel: Chez Angela


16-09-2016 Covina, CA

X
Uncle Tetsu
Met Ankie gaan wij vanmorgen eerst kijken bij het project in Santa Monica waar Nelson momenteel mee bezig is. Het is een gigantische villa welke nadat Nelson daar klaar is minstens 5 miljoen dollar moet gaan kosten. Niet onze smaak, maar wel zeer luxe en ruim. Vier slaapvertrekken met inloopkast en badkamer. Daarna gaan wij naar de Westfield Mall in Santa Anna om te lunchen bij de nieuwe vestiging van Din Tai Fung. Wij waren daar reeds eerder voor diner geweest in de oude vestiging in Arcadia. Nog steeds kan je tijdens het wachten op een tafel de Mexicanen bekijken die druk in de weer zijn om de dumplings te maken. De lunch was heerlijk. Tijdens het eten zagen wij continue een grote rij mensen staan te wachten voor iets, wat wisten wij niet.Nadat wij klaar waren met onze lunch, ging Nelson weer terug naar zijn project en gingen wij poolshoogte nemen waarom al die mensen stonden te wachten. Het bleek te gaan om Uncle Tetsu Japanese Cheesecake. Onwetend sloten wij maar aan in de rij en checkten andere wachtenden en het internet wat er nu zo speciaal was aan deze cheesecake. De meeste wachtenden om ons heen hadden de cheesecake ook nog nooit geproefd, maar waren net zo als wij nieuwsgierig geworden door de lange rij. Volgens het internet waren rijen van een uur tot twee uur gebruikelijk bij de Uncle Tetsu's. Zoek maar eens op het internet naar Uncle Tetsu en je vind veel informatie en youtube filmpjes over de cheesecake. Wij hadden geluk en hoefden slechts een uurtje te wachten tot het moment dat wij het lekkers mochten kopen. Slechts 1 cake per persoon mocht er worden gekocht, dus wij kochten er drie. Naast de cheesecake die voor je neus werd gebakken, ze hadden 6 ovens die elk 12 taarten kon bereiden, hadden ze alleen nog een tweetal koekjes en wat frisdrank in het assortiment, that is all. Trots als een pauw liepen wij met onze tasjes van Uncle Tetsu door de Mall naar de auto. De hele familie kwam 's avonds naar Anke om onze komst te vieren. Iedereen bracht uiteraard weer veel te veel eten mee en wij brachten de cheesecake in. Wij vonden deJapanse lekkernij heerlijk en bijzonder, maar de anderen, die niet hoefden te wachten trokken hun schouder op en vroegen zich af of dat alles was waarom je zolang moest wachten. Als de gelegenheid zich voordoet staan wij volgende keer weer in de rij.

Hotel: Chez Angela


17-09-2016 Covina, CA

Hong en Siu Li komen vandaag. Om 11 uur komen zij aan en het is een leuk weerzien. Er worden wat cadeautjes uitgewisseld en daarna gaan wij lunchen in een hoe kan het ook anders, een Chinees restaurant in West Covina. Wij aten er heel lekker. Vervolgens terug naar huis waar wij nog met z'n allen Hwiet op de kast joegen met allerlei onzin over de door hem gewenste iPhone 7.

Hotel: Chez Angela


18-09-2016 Covina, CA

Alex heeft voor vandaag in Pasadena een plek voor de brunch uitgezocht. Het blijkt Lunasia te zijn, een drukbezochte dimsum gelegenheid. Zij nemen geen telefonische reservering aan, maar Alex is vooruit gegaan en nam het wachten voor zijn rekening. Wij kwamen precies op het juiste moment en konden zo doorlopen. Het eten was ok, maar wij hadden de laatste dagen zoveel kwaliteitsgelegenheden bezocht, dat deze wel wat achter moest blijven. Niettemin was het een leuke gelegenheid. Later in de middag zijn wij met Ankie naar Frys geweest, maar ook daar bleek de gewenste usb charger voor de Gopro uitverkocht. Vervolgens wilde Bou nog naar TJ Maxx en daarna nog naar Trader Joe. Onderweg zagen wij nog Daiso, een Japanese 100 yen shop maar hier in de US alles voor $1,50. Een soort Flying Tiger, maar dan veel leuker. Wij bleven thuis voor het diner, het is te warm om nog wat te ondernemen. De temperatuur schommelt tussen de 98 en 103, eigenlijk veel te veel van het goede.

Hotel: Chez Angela


19-09-2016 Covina, CA ⇉ Las Vegas, NV

Voorlopig weer goodbye Covina, het was zoals altijd leuk en gezellig. Nu op weg naar Las Vegas. Aangezien de weersvoorspellng voor Salt Lake City niet al te best is, besluiten wij langer zuidelijk te blijven, dus worden de noodzakelijke wijzigingen in het schema nog snel even gemaakt. Ankie en Nelson moesten al vroeg weg dus moesten wij zelf het huis afsluiten. Daarna nog even tanken en toen de drukke I15 op. In Barstow nog even de drukste hamburgertent ter wereld, de In 'n and Out aldaar bezocht om de lunch te nuttigen. Wij slapen de komende 2 nachten in the Linq aan de strip in LV. Het is weer een bloedhete dag. De thermometer stijgt inmiddels naar 106, het is niet zo stralend blauw als de afgelopen dagen, de smog zal wel weer toegeslagen hebben. Van de Linq hadden wij meer verwacht, het zou een moderne plek moeten zijn met een luxe uitstraling. Wij vinden de onze superieur king maar matig. Weliswaar alles wat je wilt, maar het bureautje kon wat groter, het zitje had maar 1 stoel, maar het bed was prima. Wij eten in de Mirage bij California Kitchen Pizza en daar viel het ook al behoorlijk tegen. Ineens veel duurder geworden en bovendien was de kwaliteit ook hollend achteruit gegaan. Ons zien ze voorlopig niet meer. Tot besluit nog aan de blackjack tafel het eten voor morgen verdiend.

Hotel: The Linq


20-09-2016 Covina, NV ⇉ Las Vegas, NV

X
Saint Thomas
Zoals eerder geschreven hebben wij aanpassingen gemaakt in onze plannen. Vandaag staat nu op het programma Lake Mead en omgeving. Wij rijden in noordelijke richting naar Overton NV waar het Lost City Museum is, een verloren Indian pueblo, hoe en wat is ons niet helemaal duidelijk geworden. Wij zijn te ongeduldig om de reden volledig te doorgronden. Wel worden wij aangenaam verrast door prachtige rieten voorwerpen die het zeker de moeite waard maken om dit bezoek te rechtvaardigen. Bonus van deze rit is dat op weg naar Overton de route dwars door het Valley of Fire State Park loopt. Twee jaar geleden waren wij hier al eens. Toen was het prachtig weer en liet het een onvergetelijke indruk bij ons achter, nu minder zon en blauw maar toch weer fantastisch. Wij zijn eigenlijk blij dat het hier nog niet door de grote massa is ontdekt, hier heerst nog een relatieve rust. De meer bekendere parken zoals het onlangs bezocht Yellowstone en Yosemite zijn eigenlijk tot een soort Volendam gedegradeerd. Wij vervolgen onze weg richting Hooverdam en volgen onderweg nog een stuk onverharde weg naar de plek waar de stad Saint Thomas door het water werd op gesoupeerd. Het leverde mooie plaatjes op. De weg naar de dam is prachtig, maar toch wel wat boring na verloop van tijd. Terug in Las Vegas rijden wij eerst nog even langs de Whole Food Market om ons ontbijt en lunch voor morgen te halen. Even opfrissen op de kamer en nog een wandeling over de strip richting de Fashion Show Mall. Daar eten wij bij Ra, nog steeds lekkere sushi, maar de bediening was behoorlijk traag. Onze waiter had een trainee bij zich die als een schoothondje achter de man aan liep, behoorlijk irritant en vertragend. Daarna nog wat van het verlies van de dag in Reno terug verdient. Wij staan bijna weer op nul.

Hotel: The Linq


21-09-2016 Las Vegas, NV ⇉ Ely, NV | Whitney Pockets

X
Whitney Pockets
Las Vegas goodbye, tot de volgende keer. Het is altijd weer leuk hier te zijn. Niet te lang want dan wordt je gillend gek, maar een paar dagen is leuk. De Linq laten wij voortaan links liggen, eigenlijk is er niet al te veel mis hier, maar op andere plekken vinden wij beter onze draai. Vanavond slapen wij in Mesquite NV een anderhalf uur noordelijk van hier, een relaxte rit dus. Het plan was om vandaag Whitney Pockets en Little Finland te bezoeken, maar wij hebben moeite om deze plekken te vinden. De diverse navigatiesystemen laten het achterwege en ook het internet biedt weinig houvast. Uiteindelijk vinden wij een beschrijving en zowaar even later bevinden wij ons op een rough road. Ooit verhard, maar daar is weinig meer van over. Met je eigen auto zou je hier niet over rijden, maar ja dit is een huurauto. Na een 20 miles schudden zonder enig teken van mensenleven komen wij aan op de plek Whitney Pockets. Het biedt grootse plaatjes op, en wederom niets van menselijke beschaving op een paar verdwaalde plaatsnaambordjes na. Wij stoppen overal waar wij willen midden op de weg om alles vast te leggen zonder dat het ook maar iemand in de weg zit. Little Finland moet nog een 35 miles verder weg liggen en er wordt geadviseerd om een fourwheel drive te hebben, want de weg wordt nog slechter. Dat willen wij onze huurauto niet aan doen dus gaan wij op weg naar ons hotel. In Mesquite zelf is weinig te doen, dus besluiten wij maar naar een lokaal casino te gaan, Eureka staat nr 1 bij TripAdvisor, dus die won. Dat deden wij ook, dus eigenlijk verloren zij. Wel besloten wij om daar maar wat te eten, en dat was een totaal verkeerde beslissing, dus toch weer verloren. Hetgeen daar geserveerd werd had niets met eten te maken, daar maken wij maar geen woorden over vuil. Nog even naar de Walmart om te kijken of de USB charger voor de GoPro daar wel verkrijgbaar is en zowaar ze hadden er nog een en bovendien nog zwaar afgeprijsd ook.

Hotel: HIE Mesquite


22-09-2016 ELY, UT ⇉ Salt Lake City, UT | IHOP

X
Salt Lake City
Op naar Provo, onze laatste stop op deze reis. Normaal proberen wij de I15, die helemaal van LA naar Canada gaat, evenals I10 die van LA naar Jacksonville Florida loopt, te vermijden, die zijn verschrikkelijk druk, vooral door de vele vrachtwagens, die elkaar blijven in halen. Maar deze keer kon het niet anders, wij waren aangewezen op de I15, en gelukkig veel het best mee deze keer. de IHOP, International House Of Pancakes, bleef Bou maar intrigeren, ze had het er al de hele vakantie over. En laten wij nu tijdens lunchtijd net een IHOP passeren! Bou blij en even later zat ze achter een stapel van 7 Red Velvet pancakes met slagroom en andere toeters erbij. Wat een feest voor haar. Ik hield het bij een 55+ breakfast, spiegelei met toast en wat lekkere rosti. voor de rest was dit een dag van verplaatsing, dus zaten wij voornamelijk in de auto. Wij aten deze avond in Provo Utah in the Texan Roadhouse, dat is vanzelfsprekend natuurlijk. Zoals altijd beviel het eten van een voortreffelijke sirloin in een pokkeherrie ons uitstekend.

Hotel: HIE Orem UT


23-09-2016 Salt Lake City, Utah

X
KUNST!
Vandaag voor het eerst echt slecht weer. De temperatuur is dramatisch gedaald en de lange broek komt uit de koffer. Wij besluiten in Provo te blijven. Eerst gaan wij naar Monte L. Bean Life Science Museum. Als wij aankomen zien we dat het hier vooral bezocht wordt door moeders met kinderen. Om te mogen parkeren moet je eerst een permit ophalen bij de frontdesk, dus daar maar even gevraagd of het speciaal op kinderen was gericht. Wij werden gerustgesteld. Ook volwassen en zelfs seniors komen hier aan hun trekken. De entree is gratis dus wagen wij erop. Het is een soort verzameling van opgezette dieren, de collectie eenden en ganzen is enorm. Had geen idee dat er zoveel variëteiten waren. Daarna naar de tempel, maar gelukkig waren er vandaag een heleboel bruiloften, zodat wij niet naar binnen mochten. De Soap Factory is vlak bij, zodat de uurtjes toch gevuld konden waren. Bou knutselde er lustig op los en kon al haar creativiteit kwijt. Daarna nog even (dat dachten wij, er bleek een grote rij wachtenden te staan en bovendien was er een kok naar de emergency) lunchen bij een lokale populaire tent, Guru's. De koffers waren nog niet helemaal vol dus op naar de Best Buy en TJ Max. Even terug naar het hotel voor wat rust en alvast wat aan de herverdeling van de koffers te werken, toen de paniek uitbrak, een heus oorverdovend brandalarm. Wij op sloffen via de trap, ja, wij zitten op 4 hoog, naar buiten en de diverse brandweerwagens inclusief een ladderwagen kwamen met loeiende sirenes al aan gesjeest. Het bleek iets met de lift te zijn geweest, maar wij waren ondertussen al een par keer op en neer over de trap geweest. Goed voor de nodige beweging zullen wij maar zeggen. Het plan was om bij de Red Lobster te gaan eten, maar toen wij daar aankwamen bleek de wachttijd zo'n 5 kwartier te zijn. Doei, dan maar wat anders, maar helaas pindakaas, bij andere gelegenheden bleek het niet veel anders te zijn. Dan maar wat bij het foodcourt, we hadden toch niet zo'n trek.

Hotel: HIE Orem UT


24-09-2016 Salt Lake City, Utah ⇉ Amsterdam

Het zit er weer op, helaas maar waar. Vanmiddag vliegen wij terug tegen een uur of vijf. Het is van Provo een driekwartier rijden naar het vliegveld zodat wij alle tijd hebben. Er is wel heel veel veranderd in vergelijk tot de eerste keer in 2001 dat wij hier kwamen. Dit was de 19e keer en langzaam veranderde zaken. Nu was het best een opvallend groot verschil. De hotels in die tijd waren vanaf 30 dollar ouzo per nacht en die wij uitzochten zaten zo tussen de 40 en 65 dollar. Nu mag je blij zijn als je er een vindt die je voor 100 dollar kan krijgen, meestal betaal je meer en hadden wij uitschieters naar 170 dollar, Moet er wel bij vermelden dat wij in die tijd genoegen namen met bijvoorbeeld La Quinta en dat wij nu als het even kan minstens een Holliday Inn Express willen. Maar aan de andere kant merkten wij dat La Quinta zelfs duurder was dan de Holliday Inn.Bovendien is de dollarkoers momenteel zeer ongunstig voor ons. In de goede tijd kregen wij ca 1,45 voor de euro, deze keer kregen wij slechts 1,10. Maar wat ons het meest tegenviel was de drukte. Het is gewoon op de meeste plaatsen veel drukker, alle bekende attracties worden overspoeld door massa's toeristen. Gelukkig hebben wij die in het verleden in alle rust kunnen bezoeken en kunnen wij ons nu richten op relatief onbekendere plekken waar nog wel die rust heerst. Zo bezochten wij Whitney Pockets en Saint Thomas zonder ook maar iemand te zien. Maar wij hebben wel weer een prachtige trip mogen maken en voelen ons zoals altijd gewoon thuis in dit land.


© 2018 USA Vacations realisatie: Titana Automatisering